Het hoofd van de Duitse veiligheidsdiensten moest noodgedwongen op vervroegd pensioen vertrekken. Heinz Fromm vertrekt op een ogenblik dat zijn diensten onder vuur liggen wegens de vele ‘toevalligheden’ die het onderzoek naar de neonazigroep NSU, bekend van de zogenaamde ‘kebabmoorden’ op vreemdelingen, in het honderd deden lopen. Nu blijkt er ook een Belgische connectie aan dit schandaal verbonden te zijn.

 

Kebabmoorden

Aanleiding voor het vertrekt van Fromm is het falen van het onderzoek naar de neonazi’s van NSU die verantwoordelijk waren voor een reeks moorden op vreemdelingen. Eind 2011 werd een lid van die groep opgepakt nadat twee anderen dood waren aangetroffen. In het huis van de derde dader, Beate Zschäpe, vond de politie bewijsmateriaal over de betrokkenheid van de drie bij extreemrechts terrorisme en werd het bestaan van de NSU bekend. (Lees meer hierover).

De NSU was verantwoordelijk voor de zogenaamde kebabmoorden, een reeks gewelddaden tegen migranten. Tussen 2000 en 2006 zouden daarbij minstens 10 doden zijn gevallen: acht Turken, een Griek en een Duitse politieagente. Er zouden bij bankovervallen en bomaanslagen ook nog tal van gewonden gevallen zijn, bij een aanslag in een Turkse wijk in Keulen in 2004 vielen 22 gewonden.

Meteen werd gesuggereerd dat de politie jarenlang weigerde op te treden tegen de extreemrechtse terroristen omdat er te nauwe banden waren tussen staatsveiligheid en die terroristen. De kebabmoorden werden afgedaan als een afrekening ‘binnen het milieu’, een gemakkelijke verklaring om de optie van racistisch geweld niet te moeten onderzoeken en de verantwoordelijkheid meteen op de slachtoffers zelf af te wentelen.

Het geweld van de NSU was niet uitzonderlijk, sinds 1990 vielen er meer dan 120 doden bij fascistisch en racistisch geweld in Duitsland. De drie gekende leden van de NSU waren allen oude bekenden bij het gerecht. Ze werden eind jaren 1990 gezocht wegens deelname aan bomaanslagen. Het bleek onmogelijk om de drie op te sporen, wat toen reeds argwaan wekte bij antifascisten.

Toen werd erop gewezen dat de drie die achteraf tot de NSU bleken te behoren mogelijk van bovenaf werden gesteund. Ze waren in de jaren 1990 lid van de verboden “Thüringer Heimatschutzes”. De topman van die groep kreeg destijds 100.000 euro van de veiligheidsdiensten omdat hij ook dienst deed als undercoveragent. Zelfs het hoofd van de Duitse politie, André Schulz, vond dat vreemd en verklaarde in november 2011: “Er klopt hier ergens iets niet”. Tevens raakte bekend dat er bij een aantal van de kebabmoorden een dubbelagent/informant van de staatsveiligheid aanwezig was. Die informant had als bijnaam ‘Kleiner Adolf’. Hoeveel gemeenschapsgeld is er naar deze informant en zijn entourage gegaan?

Belgische connectie

Het schandaal rond de rol van de Duitse staatsveiligheid leidt tot in ons land. De krant Berliner Zeitung maakte bekend dat de Italiaanse geheime diensten in maart 2003 contact opnamen met hun Duitse collega’s naar aanleiding van een internationaal treffen van neonazi’s, waaronder mensen uit de omgeving van de NSU, in Waasmunster in november 2002. De informatie van de Italiaanse geheime diensten werd niet gebruikt. Een deel van de informatie belandde in de papierversnipperaar, net op het ogenblik dat de NSU in november 2011 werd opgerold. Als er informatie over de NSU tot in Italië bekend was, dan moest er in Duitsland toch meer geweten zijn?

Het is mogelijk dat onder meer de Duitse kebabmoorden in ons land werden besproken en dat er contacten waren met neonazi’s uit eigen land. Er waren nadien nog andere bijeenkomsten waar de Italiaanse geheime dienst weet van had. Dat de bijeenkomst in 2002 in Waasmunster plaats vond, is wellicht geen toeval. Daar waren er wel meer extreemrechtse bijeenkomsten.

Vanaf 2004 kwam het in 2006 opgerolde BBET (Bloed, Bodem, Eer en Trouw) naar buiten met publieke activiteiten. De eerste dergelijke activiteiten vonden plaats in Waasmunster, meer bepaald in een café dat werd uitgebaat door een lokaal VB-gemeenteraadslid. Ook Bert Eriksson van de vroegere VMO en nadien het Odal Aktiekomitee kwam daar regelmatig over de vloer, onder meer voor Hitler-herdenkingen op 20 april (de geboortedag van Hitler).

Op de foto hiernaast zie je hoe het er op zo’n Hitler-herdenking in Waasmunster aan toe ging… De foto dateert van de periode 2004-2005 (mogelijk ook vroeger).

Blood&Honour bestaat in ons land al langer dan doorgaans wordt aangenomen. De eerste tekenen van pogingen om een groepering op te zetten in de traditie van Blood&Honour dateren uit de jaren 1990 en daarbij werd ook Eriksson in deze kringen opgemerkt (Lees meer hierover. Vanaf 2004 begon Blood&Honour onder de naam BBET een meer publieke werking, onder meer met een website. De eerste activiteiten vonden steeds in Waasmunster plaats. Een van de genodigden op zo’n bijeenkomst, de Amerikaanse neo-nazi Robert Griffin, verklaarde achteraf dat zijn gastheren van BBET “activisten van de politieke partij Vlaams Blok” waren. Het ging om twee vooraanstaande BBET-militanten.

Wij kregen bij Blokbuster vanaf 2004 regelmatig informatie over BBET en de mensen binnen deze groep. Deze informatie was te gedetailleerd om van buitenaf te komen, maar we hebben nooit kunnen achterhalen wie ons de betreffende info bezorgde. Waar het naar ons oordeel relevant was, maakten we dit bekend. Dat was onder meer het geval bij de aankondigingen van activiteiten. Uiteraard springen we voorzichtig om met anonieme bronnen, sommige extreemrechtse militanten vinden het wel stoer om door hun tegenstanders vernoemd te worden. Maar de informatie over BBET ging verder dan dat.

Toen het netwerk van BBET in 2006 werd opgerold, raakte bekend dat de groep al langer werd gevolgd en dat er sprake was van een langlopend onderzoek (Lees meer over het oprollen van de groep). Bij het oprollen van BBET werden wapens gevonden en raakte bekend dat er trainingskampen waren geweest (Lees meer hierover). Het proces tegen de BBET-militanten is momenteel nog niet afgerond en dreigt omwille van procedurediscussies op een sisser uit te lopen (Lees meer hierover).

Foto hiernaast: BBET-topman Thomas Boutens in de kazerne van Leopoldsburg. Deze foto verscheen in 2004 op deze site, twee jaar vooraleer de groep neonazi’s in het leger werd opgerold.

Hoe neo-nazi’s bestrijden?

De afgelopen periode werd het gevaar van extreemrechts in ons land vaak geminimaliseerd. Sommigen denken dat de strijd gestreden is, het Vlaams Belang doet het immers niet goed in de peilingen en ook meer militante extreemrechtse groepen hebben het niet gemakkelijk om zichzelf in stand te houden. Dat betekent evenwel niet dat het gevaar is geweken. Het feit dat minstens één bijeenkomst van de strekking rond de neonazi terroristen van NSU in ons land plaats vond, maakt bovendien duidelijk dat het gevaar van extreemrechts geweld zich niet tot het buitenland beperkt.

Racistisch en fascistisch geweld blijft een probleem en kent met de aanval op de levensstandaard van de meerderheid van de bevolking een nieuwe opmars. Waar er de voorbije jaren bij racistisch geweld doorgaans aan Oost-Europa werd gedacht, is er nu ook in Griekenland een opmars van geweld door de neonazi’s van ‘Gouden Dageraad’ die in het parlement verkozen raakten. Als het van de ‘markten’ en hun loyale politici afhangt, wordt ook de rest van Europa op een Grieks dieet van besparingen en afbouw van sociale diensten gezet. Dat is een ideale voedingsbodem voor een hernieuwde toename van extreemrechts geweld.

Ook electoraal mag een hernieuwde opkomst van het VB niet worden uitgesloten. Er is het Franse voorbeeld van Sarkozy die als ‘aanvaardbare’ rechtse politicus met een op de grens van racisme balancerende retoriek een tijdlang de wind uit de FN-zeilen haalde om vervolgens met een voortzetting van het neoliberale beleid zijn steun te verliezen. Het resultaat was een spectaculaire terugkeer van het Front National bij de laatste verkiezingen (zowel de presidentsverkiezingen als de parlementsverkiezingen). Wie denkt dat de electorale steun voor de N-VA vandaag stabieler zou zijn dan die van geestesgenoot Sarkozy voorheen in Frankrijk, vergist zich.

De dubbelzinnige rol van de staatsveiligheid toont nogmaals aan dat antifascisten niet op die kracht moeten rekenen om de strijd tegen extreemrechts te voeren. De enige kracht waar we zeker van zijn, is onze eigen kracht. Vandaar onze methode van mobilisatie en campagne voeren rond een politiek programma. Het volstaat niet om een symptoom van een ziek systeem te bestrijden, indien de ziektekiemen ongemoeid worden gelaten. Dat is waarom wij ons antifascistisch verzet koppelen aan een socialistisch programma van werk, diensten, sociale zekerheid,…

Blokbuster blijft actief campagne voeren en trekt deze zomer opnieuw naar tal van festivals om er met jongeren in discussie te treden en steun op te halen. Daarmee zijn we onder meer van plan om in maart een nieuwe grote antifascistische betoging te organiseren in Antwerpen, de anti-NSV betoging. Steun ons!

Geert Cool