Als het van de N-VA afhangt, wordt overgegaan tot brutale repressie en tot criminalisering van zowel vluchtelingen als de solidariteit met migranten. Naast heuse razzia’s met als doel om zoveel mogelijk migranten op te pakken, naast samenwerking met dubieuze regimes zoals dat van Soedan met het oog op terugsturing, wil Theo ‘Trump’ Francken nu ook de mogelijkheid van huiszoekingen zonder gerechtelijk bevel. Het doel: solidariteit met migranten criminaliseren.

De afgelopen weken kwam de enorme solidariteit met mensen-zonder-papieren op straat: er waren 8.000 betogers tegen het asielbeleid van Francken en afgelopen zondagavond was er een sterke mobilisatie tegen een geplande razzia in het Maximiliaanpark. Eerder waren er ook in Vlaanderen al studentenacties tegen Francken, laatst nog op 26 oktober in Antwerpen. Ondertussen worden elke avond honderden migranten opgevangen door gezinnen. Wat de overheid niet bereid is om te doen – een menselijke opvang voorzien voor mensen in nood – wordt wel gedaan door gewone mensen.

De brede solidariteit met migranten is een doorn in het oog van de N-VA. Het doorprikt het argument dat er een ‘streng’ asielbeleid is omdat de mensen dit willen. De partij zoekt een confrontatie met al wie solidair is. De voorstellen van N-VA’ers Francken en Jambon gaan zo ver dat de kritiek zich niet beperkt tot activisten. Er werd op het hoogste niveau gelekt over de geplande operatie van zondagavond waarop een mobilisatie werd georganiseerd. Gisteren spraken de onderzoeksrechters zich uit tegen het voorstel rond ‘woonstbetredingen’ bij mensen-zonder-papieren. Francken wil dat de politie zonder huiszoekingsbevel migranten bij hen of bij anderen thuis kan oppakken. Deze Trumpiaanse maatregel is juridisch echter niet mogelijk. Maar ook met een huiszoekingsbevel is het volgens de Vereniging van Onderzoeksrechters niet evident: “Het gaat ver om een huiszoeking toe te staan ­alleen om iemand op te pakken die illegaal is, en om zo iemand daarmee gelijk te stellen aan een crimineel tegen wie een gerechtelijk dossier loopt.”

Volgens N-VA is wie solidair is met migranten verantwoordelijk voor een aanzuigeffect. Het is nonsens om een gebrek aan opvang en een criminalisering van vluchtelingen voor te stellen als een antwoord op de redenen waarom mensen vluchten. Enkel het aanpakken van oorlogen (waarvan sommige met Belgische betrokkenheid) en neokoloniale plundering kan een einde maken aan vluchtelingenstromen. Niemand vlucht voor zijn of haar plezier en er is al helemaal niemand die vlucht om Theo Francken een loer te draaien. De wijze waarop Francken de asielkwestie voorstelt als een persoonlijke strijd tussen hemzelf en de vluchtelingen is grotesk. De realiteit van een wereld in crisis en een kapitalisme in verval is net iets ruimer dan de Twitter-wereld van Francken.

De repressie van N-VA tegen migranten, maar ook tegen al wie solidair is, gebeurt met dezelfde argumenten die de Spaanse premier Rajoy gebruikt om de Catalaanse beweging voor onafhankelijkheid de kop in te drukken. ‘De wet moet nageleefd worden,’ is ook daar het centrale argument om tot nooit geziene politieke repressie over te gaan. We kunnen in de strijd tegen het brutale asielbeleid overigens nog iets leren van de Catalanen: in februari 2017 betoogden 250.000 Catalanen in Barcelona onder de slogan: “Genoeg excuses, laten we hen verwelkomen!” Met massaprotest wordt ingegaan tegen diegenen die vluchtelingen verantwoordelijk stellen voor het vluchtelingenprobleem. Massamobilisaties zijn belangrijk als antwoord op de verdeeldheid die  door de rechterzijde, desnoods met brutaal politiegeweld, gepromoot wordt.

De solidariteit van de afgelopen weken is belangrijk en groeit verder aan. Het zal erop aankomen om deze solidariteit ook actiever te mobiliseren langs Nederlandstalige kant en om er een politiek programma aan te koppelen van verzet tegen het volledige asociale beleid en tegen alle elementen van de neoliberale verdeel-en-heerspolitiek.