Dinsdag haalde premier Michel ongemeen hard uit naar de tienduizenden gewone mensen die protesteerden tegen de pensioenhervorming. Ze hadden het niet begrepen en waren misleid door de “leugens” van de vakbonden. Hij kon niet uitleggen waarover de vakbonden zouden gelogen hebben en hield het dan maar op wild om zich heen schoppen. Nog geen week later blijkt dat Michel de leugenaars niet bij het sociaal protest op straat moet zoeken, maar in zijn eigen kabinet.

Geert Cool

Staatssecretaris Theo Francken hield de waarheid over geplande deportaties naar Soedan achter. Zelf omschreef hij het als zijn eerdere “communicatielijn aanhouden.” Zo brutaal en direct de man politieke tegenstanders aanpakt, zo zacht en omslachtig omschrijft hij zijn eigen liegen.

Het uitwijzen van mensen naar een land waar ze gefolterd worden, werd op alle mogelijke manieren goedgepraat door N-VA-voorzitter De Wever. ‘Iedereen stuurt Soedanezen terug’, ‘we weten niet of er echt sprake is van foltering’, ‘er is geen alternatief,’ ‘wie Theo aanvalt, is voor open grenzen.’ De Wever merkte op dat iedereen steeds op de kap van Francken zit en hij daardoor te emotioneel had gereageerd. Heeft De Wever al eens de Twitter-feed van zijn goede vriend geopend? Daar kan hij zien dat het Francken is die steeds op de kap van iedereen zit en niet omgekeerd.

Ondertussen werd de aandacht afgeleid van het lot van die Soedanese migranten die teruggestuurd werden. Van enige menselijkheid en medeleven is er in hun geval geen sprake. Huisdieren worden met meer respect behandeld – zelfs als ze schoolkinderen bijten – dan Soedanese migranten. Kunnen we vertrouwen op Francken en co om een eerlijk onderzoek in te stellen naar het lot van de teruggestuurde Soedanezen? Zal Francken ook die taak uitbesteden aan veiligheidspersoneel in dienst van de Soedanese regering, net zoals hij Soedanezen wilde inzetten voor het herkennen van landgenoten onder migranten in het Maximiliaanpark in Brussel?

Francken beweert dat het om een leugen om bestwil ging. “Geruchten creëren in migratie zo goed als altijd een aanzuigeffect.” Alsof Soedenezen hun land ontvluchten omdat ze via Twitter vernomen hebben dat Theo Francken hen niet meer zal uitwijzen… De verdediging van Francken en zijn partij speelt in op racistische vooroordelen tegen migranten. Voor het vluchtelingenprobleem hebben neoliberalen immers geen oplossing. Dat vereist een aanpak van de wereldwijde ongelijkheid en kapitalistische uitbuiting die leidt tot enorme tekorten en oorlogen. Daar heeft de N-VA geen antwoord op, de partij draagt met het neoliberale beleid integendeel bij tot de groeiende ongelijkheid. Bij gebrek aan een antwoord op de redenen waarom mensen vluchten, blijft enkel ‘victim blaming’ over.

Mogelijk zal Francken zelfs met een flagrante leugen wegkomen. In De Standaard werd “de top van de N-VA” aan het woord gelaten: “Wie wil van migratie het verkiezingsthema maken? Niemand toch?” De leugens worden toegedekt met een arrogante portie cynisme.

Deze regering is gebouwd op leugens. Het gaat om ideologisch bepaalde leugens: er wordt vastgehouden aan de hardste Thatcheriaanse neoliberale dogma’s, zelfs al botsen die met de realiteit. De vele geschenken aan de superrijken leiden niet tot het doorsijpelen van rijkdom en welvaart naar beneden, het doorsijpelen beperkt zich richting Kaaimaneilanden en andere belastingparadijzen. De aanvallen op de sociale zekerheid dienen om de vele geschenken aan de superrijken te blijven betalen. Toch beweert de regering dat de besparingen op de sociale zekerheid en bijvoorbeeld de pensioenen niet tot sociale achteruitgang leiden. Pinokkio Michel kan de werkelijkheid niet onder ogen zien.

Zoals Trotski opmerkte in zijn ‘Geschiedenis van de Russische Revolutie’: “Partijen die geen uitweg meer hebben, zijn nooit in staat gebleken om de werkelijkheid onder ogen te zien, net zoals een zieke wiens toestand hopeloos is, niet de ernst van zijn ziekte wil inzien.” Het kapitalisme is een ziek systeem. De verdedigers van dit systeem zijn hopeloos en willen de ernst van de ziekte niet inzien. Vandaar de leugens.

Het protest tegen Theo ‘Trump’ Francken van de afgelopen maanden had het bij het rechte einde. Het huidige asielbeleid is gebaseerd op racisme en een onmenselijke behandeling van migranten die verantwoordelijk geacht worden voor problemen waar zij niet de oorzaak van zijn. De rechtse regering maakt bovendien op cynische wijze gebruik van de racistische vooroordelen die ze zelf versterkt om de aandacht van het eigen asociale beleid af te leiden. Het asielbeleid is daar nochtans een onderdeel van: de zwaksten in de samenleving eerst aanpakken, verzet breken zodat zelfs de slechtste arbeidsvoorwaarden in het zwart aanvaard worden, dat gebruiken om alle werkenden te verdelen zodat nog meer asociale maatregelen mogelijk worden. Hoog tijd om de leugenaarsbende van Michel wandelen te sturen!