Het Vlaams Legioen marcheert in Brussel voor vertrek naar het Oostfront met de Waffen-SS in de jaren 1940. Foto: Amsab

Tollenaere minstens tot voor kort actief als bestuurslid van N-VA Turnhout

Onder N-VA-leden is er blijkbaar een wel erg grote spreidstand als het over het jodendom gaat. Terwijl Antwerps schepen Van Campenhout in de verklaring van Trump over Jeruzalem een kans zag om zijn steun aan het zionisme te verklaren, kwam partijmilitant en voormalig bestuurslid van N-VA Turnhout, Jan Tollenaere, in het VRT-programma ‘Kinderen van de Collaboratie’ gore antisemitische praat verkopen. Even overvleugelde hij Vlaams Blokster Ledy Broeckx in dat programma als felste verdediger van de nazistische ideologie. Een doorwinterde fasciste als Broeckx overtreffen op dat vlak, is niet evident…

Door Geert Cool

Eerder deze maand liet Antwerps N-VA-schepen Ludo Van Campenhout zich via ‘Joods Actueel’ positief uit over de beslissing van Trump om Jeruzalem als hoofdstad van Israël te erkennen. Hij voegde eraan toe dat hij mee zou vieren in Jeruzalem. De partijtop kondigde aan dat dit geen partijstandpunt was, maar was ondertussen ongetwijfeld niet kwaad op de strakker aangehaalde banden met de conservatieve kringen rond ‘Joods Actueel’ in Antwerpen. Er werd aangekondigd dat de schepen op de vingers zou getikt worden, een diplomatische formule om te zeggen dat er niet zal opgetreden worden.

“Ik ben niet voor de joden, zoals ik ook niet voor de negers was”

De VNV was duidelijk: “Duitsland
moet de oorlog winnen.”

N-VA probeert zich in Antwerpen op te werpen als de politieke bondgenoot van zionistische strekkingen. Dat botst regelmatig met het verleden van de partij. In het programma ‘Kinderen van de collaboratie’ bijvoorbeeld bracht Jan Tollenaere, de zoon van VNV-kopstuk en SS’er Reimond Tollenaere, wellicht de grofste antisemitische uitspraken die de afgelopen jaren op de nationale televisie te horen waren: “Ik vind het nare mensen. Ik heb er veel gekend in mijn professioneel leven als profiteurs, als parasieten ook, die dingen afnamen.”

Een complete verrassing is dit niet. Eerder dit jaar vond De Standaard het opportuun om een uitgebreid interview met Jan Tollenaere te publiceren. Daarin vertelt het verre familielid van Geert Bourgeois niet alleen dat hij zich thuis voelt in de N-VA, maar ook dat hij het lastig heeft met de “diabolisering van Hitler.” Meer nog: “Ik kan me niet indenken dat Hitler een crimineel was. Hij vocht en liet anderen vechten, voor een ideaal. Op sociaal vlak heeft hij veel verwezenlijkt. Wellicht gaat het om een mix van boosaardigheid en grootheidswaan.” De omvang van de holocaust trekt Tollenaere in twijfel. Vandaag is Tollenaere naar eigen zeggen een “democraat, of toch met mate.” “We moeten praten, niet vechten. Maar soms komt mijn elitaire kant boven. Als ik zie wat hier tegenwoordig allemaal rondloopt, ook in de Kempen. Hebben we dan geen leider nodig die zegt: “Jongens, zo moet het”?” Nog iets duidelijker: “Ik ben niet voor de joden, zoals ik ook niet voor de negers was.”

Collaborateurs bij N-VA

Jan Tollenaere schreef een stuk in de N-VA
nieuwsbrief in Turnhout in januari 2008. In
2011 werd hij bevestigd als bestuurslid.

Jan Tollenaere voelt zich niet alleen thuis bij N-VA, hij speelde er een actieve rol. In Turnhout zat hij tot minstens enkele jaren geleden in het lokale bestuur van de partij en schreef hij regelmatig in de lokale nieuwsbrief van N-VA Turnhout. (zie afbeelding hiernaast uit januari 2008)

Dit is geen alleenstaand geval. Begin 2017 was er ophef toen een Gents N-VA-gemeenteraadslid en kabinetsmedewerkster van Geert Bourgeois zich wel erg lovend uitliet over een bijeenkomst ter ere van Vlaamse Oostfrontstrijders en vooral over een toespraak door Oswald Van Ooteghem die met het Vlaams Legioen aan het Oostfront vocht. Ook Van Ooteghem was actief in de N-VA. Nog eerder trokken N-VA-kopstukken Ben Weyts en Theo Francken naar een feestje van Bob Maes, tijdens de oorlog actief als VNV’er en erna in de Vlaamse Militanten Orde (VMO).

Als er vanuit N-VA officieel afstand wordt genomen van de collaboratie, dan gebeurt dit steeds voorzichtig. De partijtop beseft dat gelieerd worden aan de collaboratie stemmen kan kosten, maar moet tegelijk rekening houden met partijmilitanten als Jan Tollenaere. Het leidt tot een enorm grote spreidstand die deze week wel erg duidelijk werd: van het Trumpiaanse zionisme van Van Campenhout tot het brutale antisemitisme van Tollenaere. Zou er in die beruchte communautaire frigo van N-VA nog plaats zijn om ook de discussie over collaboratie en jodenvervolging toe te voegen?

 

Update: Nadat dit artikel verscheen, raakte bekend dat Jan Tollenaere en N-VA in onderling overleg beslisten dat hij zijn partijkaart zou inleveren. De vraag blijft natuurlijk waarom dit niet gebeurde na het interview met De Standaard van 27 oktober 2017 (zie enkele uitspraken uit dat interview in het artikel hierboven).